Lieve Devin,
Ik ben een dag te laat, maar ik kon niet eerder de tijd vinden om een blog voor je te schrijven, omdat papa deze week op cursus is in Helsinki, Finland voor zijn werk en ik momenteel alles alleen moet doen met jou thuis. Zo merkt mama, dat papa stiekem toch wat meer doet, dan mama in eerste instantie dacht.
Je was gisteren alweer een half jaar oud, 6 maanden om precies te zijn en ik heb het idee dat de dagen samen met jou echt voorbij vliegen. De tijd staat in elk geval duidelijk niet stil en soms zou ik willen dat het allemaal iets minder snel zou gaan. Je bent nog zo klein en toch weer zo groot. Ik weet nog dat je het inieminie kleine baby'tje was, toen je net geboren was, met je harde huilen om eten en knuffels. En nu? Nu zit je al in een stoel en probeer je al vooruit te komen, door op handen en knieën heen en weer te wippen. Je ontwikkelt je zo ontzettend snel.
Ik ben zo trots op je en tegelijkertijd heb ik weemoed naar de babytijd, waarbij je niets liever wilde dan in mijn armen liggen. Nu ben je nog steeds een grote knuffelkont, laten we hopen dat je dat nog heel erg lang blijft.
Een half jaar, inmiddels ook al 65,5 cm lang en 7060 g zwaar.
Dikke kus van je mama
Geen opmerkingen:
Een reactie posten